Vanmorgen vroeg. 29-01-2013. Tegen niemand gezegd dat ze jarig is. (65). Desondanks hingen er ballonnen aan de camper met 65-jarige als opdruk. Nee, Bert was het niet.

Het begint langzamerhand te ontwikkelen, die openbare toiletten in Spanje, maar het is nog wat primitief.

 

Jiellis en Joke vertrekken, even de fietsen achter op en een nieuwe hoes erop, want er ligt pekel in de noordelijke landen op weg naar huis. Een simpele klus tóch?

Belangstelling, leedvermaak, hulp? Vul zelf maar in.

Het wordt géén reclame folder voor Fiamme.

Ik had een omschrijving voor deze persoon, maar durf niet! Hij blijft nog even namelijk.

Deze mevrouw was al in pyama en wilde wat weten en werd op haar vlucht nog even gespot.

Na enige uren, net voor donker een resultaat waar een ieder trots op was. Om de boel weer te demonteren zal er toch wel weer 15 man paraat moeten staan.

Had jij wat??????????

Nee, zo was het niet. Maaike kwam terug van haar dagelijkse "snelle wandelrondjes".

Vandaag was het "knipdag", begonnen bij onze buren. De poedel werd met de tondeuse aangevallen en moest er aan geloven.
De overbuurman die wilde er ook wel als een poedel uitzien en ging er ook voor zitten, tondeuse over zijn kop en die werd gemillimeterd. Stond hem nog goed ook.

Verderop stonden 2 jaloerse dames de boel te aanschouwen, maar die tondeuse zagen ze toch niet zitten.
Een gegeven moment allebei achterop de scooter en met stille trom vertrokken ze met de mannen aan het stuur. (Er moet tenslotte ook betaald worden). Eén van de twee wist wel een goede kapper. Grote verbazing bij de ander dat ze binnen meteen benaderd werden door een kappersman met van die handjes die slap naar voren hangen. Kwestie van genen.

"Bakkie koffie?" En gaat u alvast maar zitten, dat werd een soort massagestoel die de rugspieren een beurt gaven. "Net of ze in je rug kneden" was de uitleg, "maar wel lekker".
Ik heb nog gevraagd of de gordijnen meteen dicht gingen. Dat was niet zo. "Hij zei dat ie acht kinderen had"
Wat moet je tegenwoordig nog geloven. Slappe handjes gecombineerd met kapper en dan acht kinderen. Kom toch!

Beide dames kwamen keurig gekapt terug, ondanks de helm die ze toch nog op hadden. Niet zo dun geknipt als door de poedelkapper maar de knip was duidelijk meer aangeslagen dan de dames zelf.

Voor het eerst sinds we hier zijn is het echt knap weer. Kippetje op de markt gehaald, plus een scooter vol eten. Ook Kaki, dat is een vrucht die we voor het eerst in Turkije gegeten hebben. Een grote zak sinaasappelen en zo voort. Nu gaan we van het mooie weer genieten.

Via Skype naar "De Wit Schijndel" gebeld en inderdaad verzenden naar Spanje is mogelijk.: "Ik stuur u straks per mail hoe te handelen"
Eikel, ik moet het nog krijgen. Heb het maar besteld en naar Dennis in Nederland op laten sturen. Die stuurt het dan naar Spanje.

Waar gaat het over. Over een waterpomp die de geest heeft gegeven en een zijlicht van de camper die ik er af heb gereden.

Vanmiddag om een uur of 2 middageten gehad, of moet ik zeggen "geluncht". Ja het was bij de Chinees, dus "lunchen". "Eten" is in de camper.
Al zou ik er elke dag moeten eten, vind ik het nog lekker. Ik was een keer op Bali, ja als je "op" een eiland zit heet het 'op'. Daar aten we twee keer per dag warm. Ik nam elke keer hetzelfde "nasi" maar steeds op een andere lokatie en daar werd het steeds op een andere manier klaar gemaakt, dus steeds weer apart.

Het weer wordt vervelend hier. Het ergste is dat ze er mij voor beginnen aan te kijken. Sinds dat wij gearriveerd zijn is het weer niet denderend en dat is nog zacht gezegd.
Maar, het wordt beter!

Gister aan het eind van de middag waren wij nog even op de scooter naar Benidorm voor een nieuwe waterpomp (drinkwater), dat lukte niet, maar op de terugweg werden we overvallen, nee niet zo maar door een hoosbui en je moet je eigen dwingen om niet te hard naar huis te willen, dan lig je zo op de grond.

Vannacht waaide het zo hard dat de dakluiken van twee campers eraf waaiden. Ook een schotel verloor het van de wind en allerlei voorwerpen verwisselden tijdelijk van eigenaar. Een scooter van 160kg ging op zijn zij.

Wij staan met nóg een camper als enigsten dwars op de wind. Dus de sterkste wind is voor ons. Ondanks de uitgedraaide poten kreeg je het idee dat hij toch niet veel verder moest gaan overhellen. In de nacht moet je ook maar de moed bij elkaar schrapen om hem te gaan verzetten met de kop in de wind. Maar is het nodig, is het nodig.

Onbegrijpelijk dat we op voorhand als favoriet werden aangewezen. Om dat te bewijzen dat dat niet juist was, werden we er de eerste ronde bij het GROOT Jeu de Boules Toernooi ook meteen uitgekinkeld.

We hebben de hele avond allerlei smoezen lopen te bedenken en er geen kunnen vinden.

Uiteindelijk werden Bob en Jacqeline de winnaars na een sinderende finale tegen Bert (nee die andere ) en Jenny.

Een heel ander verhaal. Daarom is deze blog zo laat aangevuld. Ik zou water tappen om de afwas te doen, én? Geen water, pomp kaduuk. Dat was trouwens het enige wat nog niet vervangen is in de camper, O ja, de kachel nog niet.

Een ontiegelijke storm gisteren en vooral vannacht hield een ieder half wakker en adrem. De berichten van kortgeleden over de omgewaaide campers even verderop hadden toch wel angst opgewekt en terecht, het zal je maar gebeuren.

Vanmorgen kwamen ook daarom pas om half 10 duruit. Lekker in het zonnetje uit de wind, wat gaan we doen? Op de fiets naar de tweedehandsmarkt met de eetgelegenheid ernaast.
Een gróte bier en een flinke patat besteld. Even lekker smullen.

Op de fiets terug en nog even langs het strand, maar het was toch nog een beetje fris. Natuurlijk niet te vergelijken met Nederland, waar er sneeuw ligt en waar het koud is.