Deze "gepensioneerde" heeft er nog duidelijk lol in.

 Hij kwam steil het dorp uit, stapvoets en moest nog een keer terugschakelen om omhoog te kunnen komen.

Mooi weer, weer een scootertocht, via de kust naar Denia

Zeer mooie rit langs de kust vanaf Althea richting Denia en door de bergen terug. Ik heb geen foto's van onderweg, zal ze morgen even vragen aan anderen.

Aan de kust in Xabia aan de koffie.

 Tussen de middag gingen we "luxe" eten. Dagmenu € 12,90. Dat is ongeveer 30% boven het gebruikelijke budget als we met de scooter onderweg zijn.
Totdat de lieftallige serveerster zo voor haar mooie neusje heen vroeg:"Brood erbij"? Ja, doe maar. Hier is de wijn inclusief, "of wilt u ook water"? Ja, doe maar.
Toen werd het € 16. Ben je met 15 "doorgewinterde overwinteraars". Maar ja, ze was mooi en het eten overheerlijk.
Maaike aan het soep vooraf: 'Broccoli-soep.

 Amandelbomen staan nu in bloei. Ik had mijn "grote" fototoestel mee, die hou je niet lekker vast onderweg. Dus vandaar dit boompje tijdens een stop.

Heb trouwens geleerd hoe je een glas wijn door een servet kan gieten zonder dat het servet nat wordt.

Dagje met de trein naar Denia

"Vroeg op", de trein (tram) naar Denia, zomaar.

 Net een ritje in de Efteling, smalspoor slingerend door de bergen maar toch langs de kust.

Zware overweging. Camper er op inruilen?

 Bergen verzetten.

Eerst naar de Chinees en dan op naar Althea

 

 In die Chinees keken ze me raar aan met de knijper aan mijn broekspijp, ja was op de fiets, en je vergeet wel eens wat op die leeftijd.

 Die drie daarachter, daar heuren wie nie bie(is Twents, van die linker)

 Foutje, kop gesneld van het beste Peerd van Stal

 Althea, zoveelste feest. Daar "overleven" de Spanjaarden op.

 Nu wel alles er op, maar niet scherp, kwam omdat ik het met de Nokia 82 deed en de zon op mijn scherm viel. Zag het niet goed.

Vandaag een doenerig dagje. Gisteravond de was per wasmachine gedaan, ja dat kan nu het een "camping" is. Meteen gisteravond opgehangen, Maaike vond het eerst maar zó zó maar de was was (ja, klopt) vanmorgen zo goed als droog. De rest vanmorgen geregeld en dat was de was.

Tempo draaien en naar de Lidl, voorraad raakte leeg en altijd uit eten gaan is ook niet alles (goede kennissen zullen er anders over denken, hum,hum)
Met de scooter, 3 tanks water en wat voer gehaald.

Moest wel snel, want je moet er toch niet aan denken dat je niet op tijd naar de markt in Alfaz kan fietsen om groente, appelsienen (Belgisch) en een KIPPETJE te halen.
Het kippetje wordt de laatste 2 afleveringen vergezeld door een 8 tal aardappeltjes, ook verkregen bij die kipbereider.

Na het eten de garagehoogte van een aanwezige Carthago opgemeten en tot de conclusie gekomen dat het windscherm van de Suzuki af zou moeten als die in de garage zou moeten als er een Carthago zou komen.
Uiteraard met wat deskundige hulp van aanwezige camperaars is dat gelukt (had na een mail de werkbeschrijving van een motorzaak uit Wormerveer gekregen) en morgen eens proefrijden zonder scherm.
Trekhaak kan ik overzetten, dat past.
Is er eigenlijk nog één hobbel te nemen en dat is een Carthago aanschaffen.

O ja, ze hadden me eindelijk op de knieen vanmiddag, ik verloor met boulen. Heb één excuus, ik was niet alleen. Maar chapeau, keurig gespeeld.

Maaike vandaag 66 geworden. Aan de foto hierboven kan je zien in wat voor een restaurant ze heen wilde. Zie dur glunderen

 Ze zei dat tegen Koosje en Piet. O, dat willen wij ook wel, we gaan mee.

Rust

Een ieder doet het op zijn eigen manier.

Maandag 12.30 uur. Foto zegt genoeg.
Vanmiddag met een hele groep op de fiets naar Alfaz del Pi (5km) om daar te gaan boulen. Ik was (bijna) de enigste op een fiets die je met benenkracht moet verplaatsen. De rest, en dat waren er erg veel, hebben een elektrisch aangedreven exemplaar. Nu was de gemiddelde leeftijd boven de 60 jaar, maar als pubers moest er zo snel als mogelijke en het liefst sneller als die ander de lange helling op gereden worden.
Ik was daar al bang voor dat dat zou gebeuren en probeerde in het begin voorin te gaan zitten. Niet omdat ik wilde winnen op spierkracht, maar om de simpele rede dat ik de enigste was die er nog niet geweest was en de weg dus niet wist.
Op de laatste lange helling moest ik even afhaken, wilde levend aankomen. Hoogop 30 sec even uitblazen aan de kant met het voetje op het trottoir. Ik zag ze verderop rechtsaf gaan en daarna zag ik niets meer.
Wat had ik de nete in. Had nog gezegd dat ik niet wist waar het was. Rond gereden, wist dat het bij het politiebureau in de buurt was, kon ze niet vinden.
Ben op een stoep gaan zitten en gewacht of ik gemist zou worden en anders maar weer terug. Jielis kwam me (elektrisch) ophalen. Voor de goede vrede heb ik me netjes gehouden, maar was de eerste 10 minuten nog niet echt vrolijk.
Na een paar goed weggeschoten ballen, ebde mijn frustratie ook weg.
Was een leuke middag.
Laat ik nou Benny aan het eind een andere weg zien nemen om terug te gaan, dacht ik, hé dat doe ik ook. Kon ik verdomme de terugweg niet vinden, draaide als een drol in de pispot rond en kwam niet tussen de luxe villa's vandaan om thuis te geraken.
Weer met een sagrijnig humeur bij de camper aangekomen, maar nu mijn eigen schuld.

Moeilijk de dag door te komen. Eerst op de fiets naar de "Hollandse" winkel, witte wijn halen. Toen nog een keer lopend de markt over in Albir met Piet en Koosje. Kwamen we Sjef en Anita en Stan ook nog tegen, resulteerde in een koffie op een terras.
Wat ook weer tot gevolg had dat we met z'n zevenen gingen eten in een "Nederlands" restaurant. Oma's frieten met schnitzel en met drank en ijs. Was goed eten.
Toen tot overmaat van ramp nog flink doorlopen om op tijd voor een potje boulen te zijn op de camperplaats. Al met al viel het niet mee.
Maar we hebben ons er weer door heen geslagen.

Vanmorgen was het een (figuurlijk) een slachtveld in de camper. Bert ging het dakluik reviseren. Het is een elektrisch dakluik en door het vele gebruik waren een paar tandwielen versleten. Een setje op de kop getikt bij Remis en aan de slag.
Alles voorbereid om het dak op te gaan, bleek bij demonteren dat ik het binnen kon redden.

We zouden een foto maken van het slachtveld, maar ja, wij en foto's maken. Dat mankeert er nog wel eens aan.

Hij is weer als nieuw.

Trap weer in de dubbele bodem tot ik het dak in de was mag zetten, moet ook eerdaags gebeuren. Heb ik een hekel aan.