Je rijd met 40 passagiers door een drukke straat met een gangetje van 40 km en je kan gewoon je SMS beantwoorden. Ik sta daar omdat er niet meer ruimte in de bus was.

 Alles, maar dan ook alles wat in Nederland verboden is in het verkeer, wordt hier toegestaan. Zonder helm, zonder verlichting, met z'n drieen op de scooter of motor. We hebben ze gezien met een heel gezin, zal wel eens een foto maken eerdaags. Zitten de ouders er op met 2 kleine kinderen er tussen.

Trouwens JAWA's, die zijn bij ons uitgestorven, die rijden hier rond.

 Vroeger was hier alles landbouw. Nu is er ontzettend veel, ja niet leuk meer, aan nieuwbouw gedaan, maar dan met stenen. Sommige mensen hebben hun grond gehouden omdat ze moeten leven en verbouwen hun gewassen stijf tussen de flats.

 Op de markt is het een luilekkerland. Pruimen 1 Lira de kg. = 0,45 eurocent exact.

 Dolle pret met de kaasboer. Mies spreekt een redelijk mondje Turks en dat is gemakkelijk.

Druiven en O zo zoet voor 2 Lira de kilo, je blijft er van snoepen.

Gekko

We hebben een gezamenlijk huisdier. Er zit een Gekko op de gang, hier gefotogrageerd tegen het plafond. Hier zie je hem duidelijk, maar hij is bijna doorzichtig. Familie van de hagedissend. Soms zie je hem niet, zit ie achter een deksel van de verlichting. Toch overleeft hij het al jaren.

"Ik zei tegen die verkoper van schoenen, dat ik niet meer had dan die 40 Lira die ik hem liet zien en jawel hoor ik kreeg de schoenen mee".
Bert was aan het afdingen en de man wilde 50 en Bert boodt 35. Ga maar zei de verkoper, ik ben klaar met je.
Verderop zei ik tegen Maaike:"Je moet alleen terug gaan met 40 Lira in je handen, dan krijg jij het wel". En zo gebeurde het.

Ayran is een verdunde ietwat zoutige yoghurt. Heerlijk fris bij warmte. En dat hebben ze hier. Beide in overvloed.

 Strand op 100 mtr.

 

Een Turkse mevrouw badert in zee. 20 mtr verderop anderen.

 Kijk dat is nou het verschil. Ik word meteen aan het werk gezet en de andere helft!

 Vanaf dat schiereiland een mooi uitzicht over Alanya en zijn haven

 Wij moeten natuurlijk binnendoor via de locale bevolking naar beneden. Stijl, stijl en onderweg langs dit pad een school. Ga er maar aanstaan kinderen.

 De eerste en enigste camper gezien tot nu toe. Een Duitser.

Weer bij het appartement. Dit ligt trouwens nog geen 100 meter van zeer

Schiereiland bij Alanya

 Op dat schiereiland hebben we ons dus met de Dolmus naar boven laten brengen en zijn we lopend naar beneden gegaan, Echt hardstikke steil. Komen bijzondere planten en bloemen tegen.

 Steile weg, bus rijdt naar beneden. Pal naast weg een begraafplaats voor een paar mensen.

 Aan de andere kant van de weg zaten wij bij deze uitbater Granaatappelsap en sinasappelsap te drinken en hebben we Turkse pannekoekjes gevuld met kaas en of aardappel gegeten.