Het is nog net Belgie, dus wat doe je? Een Belgisch bier van de tap in een "biermuseum" op 600 mtr hoogte in een ski en langlaufgebied vlakbij St-Vith. We konden niet in St-Vith staan omdat de P was geconficeerd door de Ronde van Belgie. Dan hadden we de volgende dag om 5.00 uur pleite moeten zijn. Nou hou ik van vroeg-op maar je kan het overdrijven.

 In de ski-hut werd het jaarlijkse uitstapje van de MV St-Vith gehouden. Op een gegeven moment zag ik een gaatje en konden we vertrekken. We zaten geheel ingebouwd.

In Vianden kan je hier met een kabelbaan naar boven € 5,30 p.p retour en dan nog voor € 6 kan je het kasteel in, wat de moeite waard zou moeten zijn. Maar het was dreigend met donkere wolken. Was een juiste beslissing om niet te gaan anders hadden we in dat bakkie gezeten in de regen. Ze zit er zeker een kwartier in en je kan nergens heen terwijl je gewoon nat wordt. Dan weet ik al hoe leuk ik naar dat kasteel zou gaan.

We gaan een week of 4 weg, eerst naar Luxemburg, waar we 30 plaatsen bezoeken voor Facile en Route. Daarna of Frankrijk in of Duitsland, we zien nog wel.

Eert wordt morgen de paardetrailer opgehaald. Het bijzondere hier aan is dat ie naar Frankrijk gaat. Een nederlander die ook in Frankrijk woont in de buurt van Clermont-Ferrand heeft hem gekocht en doet een bezoek aan zijn moeder en neemt de trailer mee.
Voor onze dochter had ik inmiddels een andere gekocht.

 

ik had een campertreffen hier in ons dorp georganiseerd. Dat was een succes. De Zaanse Schans werd druk bezocht, de fietstochten uitgebuit en de sate bij de pannekoekenboot in grote hoeveelheden naar binnen gewerkt.

Of het volgend jaar weer geregeld kan worden, waren de opmerkingen.

Ook de jachthaven meedewerkers waren enthousiast. Nou mooi toch, iedereen tevreden. En het belangrijkste: Iedereen had het naar de zin.

 Deze camper is een bestelauto geweest die 30 jaar geleden door een Engelse firma is nagebouwd naar een oud ontwerp en in de vorm van een bestelwagen. De huidige eigenaar heeft die weer omgebouwd naar een camper

 Oeps! Wat om de hoek? Gewone doorgaande weg ergens in Frankrijk???????????Ja.

 De fietspomp is gemold, hulp van de fransen (nee, niet die in het midden)

Nog even de laatste Frans zonnestralen opsteken.

We zijn woensdag in Nederland terecht gekomen, in Nieuw Bergen in noord limburg.
Overnacht in Le Boulou, Peryac de Mer,Sete, Chusclan, Belleville, Joinville, Dieue Sur Meuse, Arlon en Nieuw-Bergen.
Vanavond naar de bijeenkomst van Facile in Escharen en dan zaterdag thuis.

Daar achter de Pyreneen. Wij staan bij een olijven boer

Peyriac de Mer

Na 3 uur wandelen en een beetje verdwaald

Chasclun

Ik durfde er niet onderdoor.

 Omdat we bij de wijncoop op de camperplaats staan en de coop in het boek zetten voor volgend jaar, kregen we een uitgebreide rondleiding door het gebouw (1912) van een bekende architect. (Naam?, onthou ik niet)

 Deze coop maakt de echte CAVA.

 Wat is het verschil met "Lidl" Cava, die ook lekker is en deze Cava? Goedkope cava worden de bubbels met CO2 bewerkt.

 Deze Cava wordt gist (bacterien) toegevoegd die de suikers "opeten" en daarna zelf dood gaan. De fles ligt met de dop naar beneden, waar de restanten van de gist achterblijven. De fles wordt in die houding open gemaakt in een speciale machine, omdat er druk achter staat. De drab verwijderd en aangevuld met Cava en de dop er op, verzegeld en een mooie sticker.

 Ik heb inmiddels door waarom ik altijd moet rijden en zij geen groot rijbewijs wil halen.

 Dit is de wijncoop

 Voor een prijsvraag een goeie. Waar staat onze camper? Bij die "toren" zie je aan de rechterkant een witte stip op de onderste hoek, dat isem.

3 x in de week open.

 Gaat ook wel eens minder goed met CP zoeken

 Cambrill

 Effe wachten!

Barbera de la Conca

 Kenne we er effe tegenaan

 T veel gehad? of zoekt hulp?

Onderweg van Albir naar Barcelona stond ook "Delta de L'Ebro" op onze lijst. Nu wilden we altijd al de Ebro Delta bezoeken, dus dit kwam ons goed uit.

4 stuks camperplaatsen in de delta. De eerste heet Casa de Fusta of "La Cuixota".

We houden het maar op Casa de Fusta, waarom, omdat we daar de beste herinneringen aan hebben.

Dit is namelijk de naam van het restaurant en daarbij is een groot parkeerterrein aangelegd voor wel 100 campers. En dat midden in de Delta. Het voorlichtingscentrum van de Delta de Ebro is er ook gevestigd, dus toeristen genoeg.

De CP is gratis, je camper in de verzorging doen kost € 3.

Zoals we gewoon zijn neem ik mijn Facile en Route legitimatie ter hand en toog naar het restaurant om me te melden en meer informatie te krijgen.

 

De eigenaar stond (bleek later) over de tap te hangen en moeilijk met een smart phone te stoeien, zeker van mijn leeftijd?

Ik vroeg "Do You Speak English?" onwillekeurig spreek ik dan wat harder als gebruikelijk, zal onzekerheid zijn. Veronderstel dat hij dat niet doet, zijn we snel uitgeluld. Want mijn Spaans houdt op bij "Ola en Cervesa".

Nee, geen engels, maar Louis, zo bleek hij later te heten, riep een van de bediensters  erbij die wel zeer gebrekkig engels spreekt.

 

Wij uitgelegd wat we kwamen doen en meteen gezegd dat de plaatsing van een update foto hem niet op kosten gaat jagen. Die opmerking breekt altijd meteen het ijs. Hollander of Spanjaard, maakt geen verschil.

Hij heeft grote plannen en vond dat ie mij veel moest vertellen van zijn plannen en dit door in te praten op Barbara (zijn werkneemster), die het dan in het gebrekkig engels naar ons vertaalde. Wij moesten het dan begrijpen!!!!!!!

 

Nou had Maaike, die nogal van lekker viseten houdt, meteen al gezegd dat ze die Aal hier in de Ebro Delta wel eens wilde proeven.

Dus toen de gegevens na een half uur uitgebreid waren opgenoteerd en ingeprent door Louis en Barbara, zeiden wij ze goedendag en dat we wat later in hun restaurant zouden komen eten.

Dat moesten we zeker doen.

Een uurtje later, ongeveer 14.00 uur kwam ik op mijn versleten croks, sorry Facile voor mijn presentatie, maar ik ben zoals ik ben, en ze lopen zo lekker, en in korte nette broek en shirt, het gewone gedeelte bij de bar het restaurant binnen.

Daar kwam meteen Louis persoonlijk op ons af en troonde ons mee naar de luxere afdeling van het restaurant. Nou dat was nou ook niet nodig.

Hij smoezelde wat met de ober, helaas niet Barbara, en ik begreep het niet goed, zal wel goed zijn, we zien wel.

Later zeiden we; "Hadden we het maar wel begrepen".

We zaten en er werden 3 menu kaarten onder onze neus geschoven en veel in het Spaans bij gekakeld. Ik vroeg nog naar het "menu de Dias",  dat gaat namelijk bijna altijd goed. (Voor mensen die nog beroerder Spaans kennen, het menu van de dag).

Menu van de dag kwamen we niet uit.

Maaike zegt tegen de ober, ik wil Eal, en wel hij wees het aan op de kaart, in 4 uitvoeringen te krijgen. Maaike, ik wil gebakken Eal, ik, die me wat onbehaaglijk begon te voelen omdat ik er geen wijs uit kwam, zei; "Ja, dan doe ik dat ook"

De ober had inmiddels brood op tafel gezet, wat we naar binnen aan het werken waren en namen er een Cervesa bij, want het was warm en we hadden daar beide trek in.

Toen over de Eal, hoeveel? Nou doe maar 4 stukjes! Beide? Ja doe maar ieder hetzelfde. 4 stukken? Ja, is goed.

Het was echt lekker, maar na 4 stukken hadden we toch wel wat binnen, en we hadden de prijslijst gezien. Ik hoef niet meer, heb genoeg, zei ik. Ik dacht nog, ik zag staan Eal € 12 en twee biertjes. Zitten we direct even tussendoor voor  € 30 te eten, dat is wat anders dan de € 6,50 die we gewend zijn in Albir bij de Chinees drie gangen.

Toen we het op hadden, waren we redelijk voldaan, maar de ober oprecht verbaasd toen ik zei dat we niet meer wilden bestellen.

Daar kwam Louis aan en hoorde de ober aan, even later kwam Louis persoonlijk twee stukken met speciale paling brengen en met een schotel met iets kleins maar O zo lekker.

Toen hij dat zelf ongevraagd kwam brengen, zei ik tegen Maaike; "" Maaik, het zal toch niet zo zijn dat door hem zijn uitgenodigd om te komen eten"?

 

Daar kwam Barbara opheldering verschaffen, of we het wel lekker gevonden hadden, en dat we door Louis getrakteerd werden. We aten zo weinig, zei ze nog.

OOOOOOO, hadden we dat geweten!. Maar zonder gekheid, dan nog hadden we er geen misbreuk van gemaakt maar dan hadden we het toch anders aangepakt, hoe weet ik niet. Misschien nog een stukje vis.

Willen jullie dan nog een achterafje, ja zeiden we in stijl, doe maar een koffie Americano.

 

Gniffelend gingen we naar de camper, nadat Louis  ons nog zei dat we een goede referentie moesten schrijven. We bedankten Louis en gaven elkaar als oude vrienden een hand, nog net geen kus, en hebben maar verzwegen dat we "beoordelen" met een checklist in de hand.